آخرین روز تحصیلی در سال جاری را به اتفاق دانش آموزان گلم ،
به دامان طبیعت رفتیم ،در این هوای پاک و خوب، کلی راه رفتیم ،جوک گفتیم،
ترانه خواندیم و خوش گذراندیم . بدون شک بهترین روز مدرسه برای من
و شاگردانم بود .
بعضی وقتها بچه ها چیزهای خنده داری میگویند که هر کسی را به خنده وا میداره !
اگر خاطرات اینچنینی را در طول این چند سال جمع میکردم ، اکنون یه اثر جالب از آب
در می آمد .
اما من دو مورد را که دیروز و امروز در کلاس رخ داد و بساط خنده من و شاگردانم را
فراهم کرد،بازگو میکنم :
دیروز کلاس پنجمی ها پرسیدن ، آغا ! کی به ما پیک نوروزی میدید ،
گفتم : انشالله دوشنبه .
در این هنگام یکی از اولی ها ( دیانا ) ، گفت : آغا چرا به ما "کیک نوروزی"
نمیدید ؟!! 
اول گفتم شاید خوب نشنیدم و وقتی پرسیدم دیانا جان چی میخوای ؟
گفت : کیک نوروزی !!! 
و کلاس از خنده من و پنجمی ها منفجر شد ...
با خنده گفتم : باشه عزیزم به شما هم کیک نوروزی خواهم داد !
اتفاقا چند روز پیش یکی از همکاران هم برام تعریف کرده بود که دخترش دو سه سال پیش ،
ازش پرسیده که چرا به اونا کیک نوروزی نمیدن !!!
امروز هم با پنجمی بنویسیم کار می کردیم ، در یکی از تمرینها اومده :
هر جفت واژه را در یک جمله بکار ببر ،
نوبت به "پریا" رسید که می بایست واژه های تلخ و شیرین را در یک جمله بکار ببرد .
گفت : امروز آقای معلم یک خبر تلخ و شیرین را به ما گفت ،
به شوخی گفتم : مگر میشه ، یه خبر هم تلخ باشه و هم شیرین ؟
با خونسردی گفت : بله چطور نمیشه !
گفتم: یه مثال بزن ،
جواب داد : آغا شما صبح ، اول گفتید امروز جغرافیا می پرسید که خبر تلخی بود و بعد گفتید
باشه نمی پرسم ، که خبر خیلی شیرینی برام بود !!!
همه ما کم و بیش و بارها از زبان مسئولین آ. پ شنیده ایم که این طرح می تواند
مشکلات مالی و معیشتی فرهنگیان را حل کند ، در آنها انگیزه ایجاد کند و شان معلمین را بالا
ببرد و چندین و چند وعده قلمبه سلمبه دیگر !
اما من چندان به این طرح خوشبین نیستم، چون بعد از اجرای این طرح ، مسئولین آ .پ با هر
درخواستی از سوی معلمین ، ادعا خواهند کرد که : دست فرهنگیان برای افزایش حقوق باز
است و هر کس می تواند با تالیف کتب و مقاله و ... رتبه خود را بالا ببرد و در نتیجه حقوقش
هم بالا برود !
نمیدانم از نظر آقایان ، وظیفه منِ معلم ، تدریس است و یا نوشتن کتاب و مقاله و تحقیق و
پژوهش ؟
در صورتی که معلمان واقعی کسانی هستند که در مدرسه و کلاس حضور دارند و با
دانش آموزان سر و کار دارند ، نه کسانی که با زرنگی و هزار ترفند اداری و قانونی از مدرسه
و کلاس دور هستند و بیشترین مزایا و منفعت ها و بهره های مالی و شغلی و کسب مدارک
عالی و گواهی ضمن خدمت و مقاله و ترجمه و پژوهش و تحقیق و صدها مورد بی ربط و
بدون ارتباط با دانش آموز و مدرسه را در سایه عدم حضور در مدرسه و اوقات فراغت زیاد
و فرار از کار اصلی که تدریس می باشد ،به دست آورده اند.
با کوچکترین اعتراض فرهنگیان ، همه خواهان اجرای این طرح میشوند .فکر میکنند مشکل
ما طرح رتبه بندی است در حالیکه به گمان من این طرح کمکی به حال معلمین نمیکنه .
در این طرح به افرادی که مدارک دکتری دارند بیشتر توجه شده و معلمین دارای مدرک
فوق دیپلم و لیسانس که محوریت تدریس در آموزش و پرورش را برعهده دارند،توجهی
نشده و بلکه فراموش شدهاند.
در این طرح جایگاه تدریس تضعیف شده است و حتما معلم با هزار مشکلی که دارد همزمان
باید به سمت مدرکگرایی برود و بجای دانش آموز،باید خودش در کلاس بنشیند.در خیلی
از مناطق محروم اصلا این موضوع امکانپذیر نیست و اگر هم امکانپذیر باشد هزینههای
زیادی به معلمان تحمیل خواهد شد. در این صورت معلمین به جای تدریس باید به دنبال
کارهای حاشیه ای باشند .
از نظر من معلمی خوب است که به آموزش بیشتر وقت بدهد نه نوشتن مقاله یا کتابهای
غیر مرتبط !
چرا در سایر دستگاههای دولتی کارمندان را رتبه بندی نمی کنند ؟
به جای این طرحهای بدرد نخور ، آرامش را به معلمین برگردانید و بجای این وعده های
سر خرمن، حقوق و مزایای فرهنگیان را به سقف کارمندان و کارکنان دولت برسانید.
چندی پیش آقای دکتر رزم آرا دبیرِ دبیرخانه کیفی - توصیفی کشور ، در سیمیناری که
در شهرستان بوکان برگزار شد ، در خصوص ارزشیابی توصیفی به نکات جالبی اشاره
نمودند . یکی از فرمایشات ایشان که به نظرم همه باید به آن توجه کنند این بود که :
آموزش و پرورش متحول نمی شود ، مگر اینکه این تحول را باید ابتدا در خود ایجاد کنیم ،
و اول نگرش خودمان را تغیر دهیم .
اگر چه شاید مخاطبان مورد نظر دکتر رزم آرا در این جمله ، مسئولان آ.پ و بخصوص
معلمین باشد ،اما بنظرم این تغیر نگرش باید شامل تمام مسئولین کشور و حتی خانواده ها
هم باشد .با گذشت این چند سال هنوز خیلی از همکاران و والدین در مقابل ارزشیابی توصیفی
مقاومت می کنند و اصراربی جا بر ارزشیابی سنتی دارند ، بدون اینکه دلیل خاصی داشته باشند .
البته باید قبول کرد اگر بستر سازی نشه و آموزش کافی داده نشود شاید نتیجه عکس دهد .
اما دکتر بهمن قره داغی که بی تردید نام ایشان با نام ارزرشیابی کیفی – توصیفی
پیوند خورده است ، اخیرا در وبلاگ شخصی خود مقایسه ای از هر سه شکل ارزشیابی
(کمی - کیفی - توصیف عملکرد ) ، ارائه داده است که من هم آن را در اینجا منعکس میکنم .
این مقایسه میتونه یک جواب روشن برای خیلی از دوستان باشه ! بخصوص دوست و همکار
خوبم آقای رزگار بایزیدی !
آقای دکتر قره داغی این پرسش را مطرح کرده :
به عنوان نه یک متخصص، نه یک معلم، نه ....به عنوان پدر یا مادر اگر قرار باشد مدرسه
گزارشی از پیشرفت تحصیلی فرزند شما که در پایه چهارم به تحصیل مشغول است،
ارائه دهد ، کدام شکل بهتر است؟
زير گنبد كبود ...
روزگاري توي دشتستون دور
پاي كوه سر بلند پر غرور
كه سرش ابرا رو قلقلك ميداد
تا كه از چشماي ابراي سفيد
اشك خوشحالي بياد ...
ده پر بركت آبادي بود
ده آزادي بود
يكي از روزاي آغاز بهار
كه زمين از پي خوابي سنگين
داشت ميشد بيدار
و دانشآموز تحت شرایطی که شاید بسیاری از ما آن را تجربه کردهایم نتوانست به این پرسش
آموزگار به خوبی پاسخ دهد و این شد سوژهی خندهی بسیاری از ما.
حالا هفته نامه نیمکت با این دانش آموز سابق گفتگو کرده و مدعی شده ،آن دانش آموزکه شاگرد
خیلی خوبی هم بوده ، انتشار این کلیپ توسط معلم ، باعث شده این دانش آموز ترک تحصیل
کنه !
واقعا این ویدئو علتش بوده یا بهانه اش من نمیدونم؟؟
کار اون معلمی که فیلم را پخش کرده اصلا خوب نبوده و کسی اونو تایید نمیکنه ،
اما در روزگاری که دروغ گفتن و پنهان کاری و دیگری را مقصر جلوه دادن یک خصلت و وجه
رایج تعاملات و معاملات اجتماعی ماست خیلی این ادعاها قابل اعتماد نیستند مگر انکه صحتش
دقیقا توسط کارشناسان بررسی و تایید شود.
اگر واقعأ دانش آموز خوبی بود! (که البته از اون فیلم چنین برداشت نمی شه!) ، این دلیل
برای ترک تحصیل،منطقی نیست ! دانش آموزی که درس خوان باشه ، با اين چيزا جا نميزنه !
اما چیزی که منو ناراحت میکنه اینه که ، بعضی ها با این گونه اتفاقات هم میخواهند معلم را
بکوبند و کاسه و کوزه ها را سر معلم بشکونند !
سلام ،خوش آمدید. آموزگار چند پایه ی ابتدایی شهرستان بوکان هستم .امیدوارم مطالب من مورد رضایت شما باشد . نظرات شما مایه ی دلگرمی من خواهد بود .